TIHA VODA BREGE DERE

Projekt „Tiha voda brege dere”, naslov preuzima iz hrvatske poslovice te ga interpretira kroz odnos između tihe, ali moćne rijeke Save i građana Zagreba. Osmišljen kao poetska dramaturška refleksija o rastućoj udaljenosti između grada i njegove rijeke, projekt nastoji prizvati emocionalno stanje Save. Spekulativni komunikacijski uređaj izrađen je od odbačenih industrijskih komponenti pronađenih u riječnom okolišu u blizini Trnjanske ceste. Artefakt ima futurističku funkciju: daje glas rijeci pretvarajući pohranjene frekvencije vode u radijske signale koji se čuju kao ženski glas. Taj kontinuirani prijenos predstavlja tok misli rijeke – promjenjiv, proturječan i namjerno izbjegava fiksne pozicije ili antropomorfne definicije. Slušanjem se pojavljuju fragmenti o nekadašnjim aktivnostima dijeljenima s rijekom, kao i o događajima i ljudskim postupcima koji su joj nanijeli štetu. Kaotičan tok misli sugerira zbunjenost i dugotrajno zanemarivanje, ali istodobno implicira da se takvo stanje može promijeniti obnovljenom brigom i bliskošću. Projekt propituje antropocentrične poglede te poziva građane da prepoznaju rijeku i njezin okoliš kao entitete s pamćenjem i djelatnošću, potičući promišljanje o našem odnosu prema njima. (KONTEKST ZADATKA: Unutar platforme UNIC, Škola dizajna provodi projekt „Unaprjeđenje i podrška prilagodbi klimatskim promjenama kroz dizajn“, u suradnji s Malmö universitet i uz podršku Mjesni odbor Trnjanska Savica te vijećnice Dunje Vuković. Studenti prve godine diplomskog studija Industrijskog dizajna proveli su istraživanje u naselju Trnjanska Savica. Koristeći dizajn kao metodološki alat koji na razigran način zahvaća kolektivno pamćenje unutar eko-socijalnog konteksta, projekt je nastojao učiniti opipljivima međuodnose između ljudi i više-nego-ljudskih entiteta. Rijeka Sava postavljena je u središte istraživanja kao vodeno tijelo koje je nekoć oblikovalo lokalni društveni život, ali je u urbanom razvoju grada u međuvremenu uglavnom marginalizirano.)